Yeni araştırmalar gösteriyor ki, beynimiz antenleri daima açık.
Görme fonksiyonunu gerçekleştiren beynimiz, biz her sabah gözümüzü açtığımızda gözümüze gelen muazzam bir görsel bilgiye maruz kalır.
Beynimiz bir bilgisayarın kitlenmesi gibi bir durumu engellemek amacıyla bu veriyi bizimle olan o an ki ilgisi doğrultusunda süzer. Kıyafetler nerede? Dolap Nerede?
Peki beynimiz geriye kalan tüm bilgileri tamemen gözmezden mi geliyor?
Bilinçli bir şekilde farkında olmadıklarımızın ne kadarı için beynimizde bir kapasite harcamaktayız?
Bilinçli olarak görmediğimiz neler görüyoruz?
Psychological Science tarafından yapılan araştırma buna ışık tutuyor mu?
Araştırmaya katılanlar, bir ekranda onlara gösterilen objelerin merkezine bakarken, merkezin dışında başka şekiller yerleştirilmiş… Tıpkı gündelik hayatımızda olduğu gibi…
Beyin dalgalarını izleyerek katılımcıların çevredeki nesnelere olan tepkilerini ölçmüşler.
Katılanlar objeye konsantre oldukları için çevrede olan bitenden pek haberleri yokmuş.
Bilinçli zihin konsantre oduğu obje dışındaki algılayamamış.

Ancak, beyin dalgalarında farklılar beynin bu diğer verileri işlediğini göstermiş. Zihin, gelen verilerin en iyi yorumu ve en ilgili olanını bulmak için tüm verileri alıyor ve sadece gerekli olanının algılanmasını sağlıyor. Ve kalanını tutmuyor.
Dolayısıyla beynimiz filmin editörlüğünü yapıp bilince son haline gösteriyor.
Bu sonuç gösteriyor ki, bir anlam ve yorumlama için beynimiz ilgili olandan daha fazla veriyi işliyor.
Aylarca çekilen ama sonunda iki saatlik film haline gelen anlamlı bir hikaye gibi bir işlem yapılıyor beyinde…
Gözümüzün merkezi dışındaki alanın da ne kadar etkili olduğunu hatırlatıyor bu araştırma.
Göz merkezinde görme yeteneğini kaybden biri kitaba doğrudan bakmadan okumayı öğrenebiliyor.
Nerede olursak olalım algılarımız baktıklarımızın dışında kalanlar için de açık, her ne kadar bunlar kısa süreli olarak depolansa da hem o andaki kişinin modu bundan etkilenecektir hem de tekrar eden bilgileri “beynimiz” farkında olmasa da öğrenmeye başlayacaktır.

“BEYNİNİ OKUYAN ADAM”